45 jaar; mijn huid hoeft niet jonger.

Gepubliceerd op 18 augustus 2026 om 11:07

Deze maand word ik 45.

En natuurlijk zie ik dat ook terug in de spiegel. Mijn huid is niet meer dezelfde als toen ik 25 was. Er zijn lijntjes bijgekomen, mijn huid verandert en soms zie ik tekenen van vermoeidheid nét iets langer terug dan vroeger.

Maar hoe ouder ik word, hoe minder ik eigenlijk de behoefte voel om er jonger uit te zien.

Ik wil er vooral uitzien als mezelf.

Dat heb ik overigens niet altijd zo gevoeld. Tussen mijn 38e en 41e gebruikte ik botox. Ik was bang om ouder te worden en wilde de zichtbare tekenen daarvan het liefst zoveel mogelijk bestrijden. Als ik heel eerlijk ben: het mocht best wat kosten, als ik het ouder worden maar kon tegenhouden.

Inmiddels kijk ik daar anders naar. Niet omdat ik vind dat er iets mis is met botox of met iemand die daarvoor kiest, maar omdat mijn eigen behoefte veranderd is. Ik wil niet meer vechten tegen mijn leeftijd. Ik wil goed zorgen voor de huid die ik nú heb.

Een huid die met je meeleeft

Onze huid staat niet los van de rest van ons leven. Ze verandert met ons mee.

Leeftijd speelt daarbij een rol, maar ook hormonen, slaap, voeding, seizoenen, stress en simpelweg hoe je je voelt. Soms zie je aan je huid dat je een drukke periode achter de rug hebt. Soms heeft ze behoefte aan meer voeding, rust of bescherming dan je gewend was.

Daarom geloof ik ook niet zo in het idee dat we onze huid voortdurend moeten proberen te corrigeren.

Een rimpel is niet iets wat gerepareerd moet worden omdat je een bepaalde leeftijd hebt bereikt.

Dat betekent natuurlijk niet dat ik mijn huid dan maar aan haar lot overlaat. Integendeel. Juist nu vind ik goede huidverzorging belangrijk.

Alleen is mijn doel veranderd.

Van anti-aging naar goed voor mijn huid zorgen

We worden in de beautywereld nogal eens verteld wat er allemaal niet goed is aan ouder worden. Rimpels moeten minder zichtbaar, de huid moet strakker, gladder en jonger.

Maar waarom eigenlijk?

Ik verzorg mijn huid niet omdat ik mijn leeftijd wil verbergen. Ik verzorg haar omdat ik wil dat ze gezond en comfortabel aanvoelt en krijgt wat ze op dit moment nodig heeft.

Dat kan betekenen dat een huid meer behoefte krijgt aan voedende producten. Dat we wat zachter met haar om mogen gaan. Dat bescherming belangrijk blijft. En vooral dat we niet klakkeloos blijven doen wat tien of twintig jaar geleden prima werkte.

Goede huidverzorging gaat voor mij daarom niet over vechten tegen ouder worden.

Het gaat over meebewegen.

Schoonheid is meer dan een gladde huid

In mijn werk als schoonheidsspecialiste kijk ik natuurlijk naar de huid. Maar tijdens een behandeling gebeurt er meer.

Je ligt even.

Je hoeft even nergens naartoe.

Niemand verwacht iets van je.

En terwijl ik voor je huid zorg, mag de rest van jou ook een beetje tot rust komen.

Dat is een van de redenen waarom ik gekozen heb voor een meer holistische manier van werken. Een huid is tenslotte onderdeel van een mens. Hoe iemand zich voelt, hoeveel spanning iemand vasthoudt en hoeveel rust er in haar leven is, laat zich niet altijd netjes scheiden van wat je aan de buitenkant ziet.

Voor mij horen verzorging en ontspanning daarom bij elkaar.

En dan ben ik ineens 45

Vroeger leek 45 behoorlijk ver weg.

Nu ik er ben, voelt het eigenlijk helemaal niet alsof ik op een soort eindstation ben aangekomen. Gelukkig maar.

Ik verander nog steeds. Ik leer nog steeds. Mijn smaak verandert, mijn ideeën veranderen en mijn lichaam en huid veranderen mee.

Misschien is dat uiteindelijk wel een veel mooiere manier om naar ouder worden te kijken.

Niet voortdurend proberen vast te houden aan hoe je eruitzag toen je jonger was, maar goed zorgen voor degene die je vandaag bent.

Dus nee, mijn huid hoeft niet terug naar 25.

Ze mag 45 zijn.

Met goede verzorging, aandacht en af en toe een heerlijk uur waarin helemaal niets hoeft.

Daar kan wat mij betreft geen potje ‘eeuwige jeugd’ tegenop.